* * *

ruszyła fala drzew
kotka przybiegła wystraszona
oknem wpadł niewidzialny
lęk

serce o krtań obite uderzyło
za mocno za szybko
za ścianą krzyży
schowane

i wdech
i wydech

i wdech
i wydech

i wdech...

__________________
Kraków; 12.V.2003

no fakt muszę przyznać że Jerzy ty to piszesz
wiersze a ja nie piszę bo nie umie.
ale to w istocie tobie jest potrzebna akuszerka ;)
nie mi, i muszę dodać że moje rzeczy
czytane na głos, brzmią ciut lepiej :)
te wszystkie bluźnierstwa i wulgaryzmy
w czystym słowiczym anielskim głosie ...
te rzeczy niebu jest potrzebne.
jak byś zechciał mogę po towarzyszyć Tobie
w tym rodzeniu. niebo przychylić :)

pozdrawiam

atma

Jerz:

kiedy oni opuszczają otwierające się dłonie liści?
czy przed rozwojem kwiatów
czy po?

nigdy tego nie wiem
ale zawsze mam to samo

piękny wiersz
dziękuję

s.

Użytkownik Jerz

czy to "obite" jest konieczne?  mnie przeszkadza
wystarczajaco, gdy o krtań uderza :-)
obite - takie zmiękczone jabłko - nieadekwatne msz.

oczywiście, poobijane, skoro tak mocno i szybko;-) ale jednak
wybija płynność czytania

pozdrawiam

Hal

Halina:

Ale Hal, patrz:
ono wylęknione chciało uciec,
obiło się o krtań, schowało za ścianą krzyży
i dopiero stamtąd dało ripostę
jak osaczony zwierz

jeśli tak to widzieć
to chyba wszystko pasuje

s.

Użytkownik "Jerz" :

ktos mial wypadek? jesli tak to bardzo obrazowo
aha i bolalo
tak lubie krotko zwiezle obrazowo i na temat

pozdrawiam cie Jerzy bardzo cieplootko

jazzus:)

sylwan :

ono się nie o(d)biło(?), ono już wcześniej było "obite"
zanim w krtań :-))

nie, nie

h.

Pojechałem, Jerzy po pierwszych skojarzeniach. Pozwoliłem błądzić
myślom - i zobaczyłem chmarę ptactwa, pożar i nadejście burzy, czoła
wichru. I zapytałem: dlaczego jestem przerażony? Kot - oczywista, ale
czemu ja? I wtedy usłyszałem dudy, przypomniałem trzy wiedźmy, bo nie
potrafię już chyba czytać i pisać inaczej niż cytatami. Korona
zacisnęła się jak kleszcze.

Utrafiłeś w moją dobrze skrywaną słabość do oddychania. Do oddechu
jako takiego i wszelkich możliwych jego mechanik i konotacji. Rytm
potrafi ocalić od przerażenia śmiercią; jak kobieta.

Wydaje mi się że rozumiem 'obite' a jednak mam podobne wątpliwości jak
Halina.

Cieszę się że piszesz i przysyłasz.

w.

Użytkownik "jazzus":

Hej Jazz! :-)

Odpowiem krooootko ;-):
Masz prawo, jako -mój! - czytelnik, do swojego odebrania.

Dziękuję za Twoje słowa.

Odpozdrawiam niemniej serdecznie!

:-) Jerz

Użytkownik "atma":

(...)

No, Arku, nie przesadzaj! ;-)

To fakt! :-)

Całkiem możliwe. Jam jest głuchy i niemowa.

He, he, he...

Dziękuję i odpozdrawiam.
:-) Jerz

wilczysko:

(...)

Jacku, znasz moje "podejście" do e-poezjowania i mam nadzieję, że w tym
meteo-patycznym tworze nie ma odejścia od.
Twój odbiór czytelniczy mnie cieszy, jest bliski "idei" autorskiej.

Rozumiem Twoje wątpliwości. Ale o to szło, by "środek artystyczny"
zazgrzytał,
zatrzymał, wytrącił czytelnika z "rytmu" czytania. Udało się. (?)

Mnie cieszy każdy krytyczny głos pod moim wierszem.
Dziękuję.

:-) Jerz

"sylwan":

(...)

To ja dziękuję!

:-) Jerz

Użytkownik "Halina":

Tak.

Droga Halino :-)
Dla autora to oczywiste, że "obite" to nie "poobijane".
(Autor ma już troszkę lat za sobą i.. reszty się domyślasz.
Prawda? )

Toto było zamierzone.
Miało wybijać z "rytmu_płynności" czytania.
Ot, jednostkowy quasi "dysonans".

Pozdrawiam serdecznie!
:-) Jerz

Śmierć króla - czyli moja śmierć

Kiedyś bywało tak. Umierał on - właściciel kawała ziemi wraz z inwentarzem
(także ludzkim). Jego śmierć stawiała pod znakiem zapytania także życie owego
inwentarza. Umierał więc on - umierano ze strachu przed tym, co miało nadejść.

Dziś każdy jest królem samego siebie. Więc także, a może przede wszystkim on. I
tak samo jak wydaje mu się, że jest królem, wydaje mu się również, że śmierć
będzie miał królewską. Tłumy na pogrzebie, miasto roztrzęsione hukiem dzwonów,
zwierzęta w okolicznych lasach przystające na chwilę i patrzące w kierunku
wznoszonego stosu pogrzebowego. A on to ja.

Może nie jest to odczytanie... Choć właściwie, czemu nie.

Pozdrawiam, Telik.

"Telik":

Arturze, dziękuję za:

(...)

Może?

No wlasnie, czemu nie.

Jeszcze raz dziekuję za ciekawe, bylo nie było, "odczytanie".

[w tym nmiejscu pozwolę sobie na małe "sprostowanie" dot. daty powstania
* * * (ruszyła fala drzew...)
Otóz nie 12 maja 2003 jeno 13 maja.]

Pozdrawiam ze starego grodu Kraka.
:-) Jerz